7.10.10

Μωρέ.

Όσο μεγαλώνω, βλέπω περισσότερα. Αναπολώ που ήμουν μικρότερος, κι ας είμαι ακόμα νέος. Τότε που έχτιζα εμπόδια κι έστηνα δράματα με το παραμικρό. Βλέπω περισσότερα κι ερεθίζομαι λιγότερο. Διαισθάνομαι ότι μας σπανίζουν τα καθαρά βλέμματα. Εσύ τι βλέπεις; Τι λες; Νιώθω ότι όλα περιστρέφονται γύρω από στιγμιαίες καύλες. Δεν μιλάμε μωρέ. Έμαθα να ακούω και τώρα σα να θέλω να κλείσω τ' αυτιά μου. Τα μάτια μου, όχι. Ησυχία και εικόνες. Δεν βαριέσαι. Ποιος νοιάζεται; Έμαθα να είμαι, περίπου, ειλικρινής με τα θέλω. Και τώρα που ψυχανεμίζομαι τον ορισμό μου στα μέτρα σας, έχασα μάλλον την επιθυμία. Έτσι πρέπει να συμβαίνει και στα καλούπια. Τώρα δεν θα πάρω. Ίσως κάποια άλλη φορά που θα μας περισσεύουν νύχια. Ίσως. Κάποια άλλη φορά.